25 mrt. 2017

Met de citroenvlinder start de lente

"Vlinders zijn kinderen van de zon. Onbezorgd fladderend kleurig en breekbaar. De fraaie jonkers van het insectenvolk, zou je kunnen denken. Maar vergis je niet. Menige vlinder leeft als super atleet die lange trektochten onderneemt, soms wel van Noord-Afrika naar hier. Of het is een geharde jongen, minstens zo fit als the Iceman Wim Hof, die de winter overleeft.

Vlinders hebben allerlei strategieën om de winter door te komen. De een graaft zich in als rups of pop, een ander verstopt haar eieren op een beschutte plek, in de hoop dat er in de komende lente rupsjes uit zullen komen.


Dagpauwoog
Pop (Cocon) Agaatvlinder (= nachtvlinder)
Een select groepje gaat in winterslaap en trotseert zelfs een elfstedenwinter. Je vindt er weleens een onder het afdakje van het fietsenschuurtje, dichtgeklapt. De donkere vleugelonderkanten camoufleren hem als een nietszeggend viezigheidje. Je zou hem willen helpen en hem binnen een comfortabel warm plekje geven. Niet doen. De vlinder is stijf en breekbaar. Hij heeft zich helemaal geprepareerd op de winterkou. In het laatst van de herfst heeft hij zich vol geslurpt aan rottend valfruit. De suikers heeft hij omgezet in alcohol en daarmee lijf en aderen volgepompt, pure antivries. En zo heeft hij een windvrije schuilplaats opgezocht en vervolgens al zijn levensfuncties op nul gezet.
Gehakkelde aurelia

Kleine vos
Rups van de citroenvlinder
Een plotselinge warme winterdag zal hem niet wekken. Hij komt pas weer tot leven als de dagen lengen en geur van bloemen in de lucht hangt. Zoiets. Want niemand weet precies hoe zijn biologische klokje werkt en wanneer de wekker afloopt. Wat je wel ziet is dat de eerste bloemen in het vroege voorjaar al meteen vlinderbezoek hebben. Daar is dus geen sprake geweest van een cyclus ei-rups-pop-vlinder. Er zijn meteen al volwassen vlinders.

De citroenvlinder bijt meestal het spits af. Fris geel kondigt hij de lente aan. Voor veel buitenmensen begint het nieuwe leven met het ‘citroentje'. Einde winterdip. Ook voor dagpauwoog, gehakkelde aurelia en kleine vos hoogste tijd voor een frisse teug nectar."

(Tekst gekopiëerd uit het blad 
Landschap Noord-Holland, 
maart 2017, jaargang 44, 
nr 1, blz 30)

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen